Ma t/m vrij 8:30 - 19:00 Bel: 030 - 233 23 20

Home > Uw dierenvraag > Alles over katten > Hartfalen

Online afspraak maken
030 - 233 23 20
Stuur uw vraag
WhatsApp ons

Hartfalen

De meest voorkomende hartziekte bij de kat is Hypertrofische CardioMyopathie (afgekort HCM). Letterlijk vertaald betekent dit ‘te dikke hartspierziekte’. Deze aandoening kan worden aangetroffen bij alle katten, ongeacht de leeftijd en het ras. De ziekte is echter erfelijk en daarom komt deze bij sommige rassen en stamboomlijnen nog meer voor, wanneer er met een dier dat lijdt aan HCM gefokt is. Voorbeelden van rassen die meer aangedaan zijn, zijn de Maine Coon, de Britse korthaar en de Ragdoll.

Veranderingen aan het hart

Bij HCM zijn de spieren van de wand van de linker hartkamer in dikte toegenomen.

Hierdoor kan deze hartkamer zich minder efficiënt vullen en wordt de inhoud kleiner, waardoor als het hart samentrekt er per pompslag minder bloed kan worden rond gepompt. Door deze veranderingen ontstaat er een hogere druk in de linker boezem en kan deze sterk vergroten. Al deze ontwikkelingen geven een verhoogde kans op bloedstolsels, die in de bloedbaan terecht komen (medische term: trombose). En ook kan er vocht ophopen in de longen en borstkas.

Symptomen hartfalen

De symptomen van HCM kunnen behoorlijk variëren en zijn vaak algemeen, zoals slechte eetlust, gewichtsverlies, sloomheid en versnelde ademhaling. Specifiekere verschijnselen zijn een hartruis en verlamming van de achterpoten, door bloedstolsels die daar in de bloedvaten vastlopen. In veel gevallen is het dus moeilijk om duidelijke verschijnselen te zien en wordt de ziekte pas in een laat en vaak vergevorderd stadium vastgesteld. In het uiterste geval wordt pas na een ‘plotselinge dood’ duidelijk, dat de kat een hartafwijking had.

Aanvullende onderzoeken

De enige betrouwbare methode voor het vaststellen van HCM is echografie. Tijdens een hartecho worden er metingen gedaan van de wanddikte en de grootte van de kamers. Daarnaast kan er vastgesteld worden of er een stolsel in het hart aanwezig is, of de kleppen goed functioneren en of de hartspier goed samenknijpt. De meest recente ontwikkeling is dat er voor bepaalde kattenrassen DNA-testen voor HCM zijn. Om de gevolgen van de HCM goed te kunnen beoordelen, zoals vocht in de longen en stuwing in de bloedsomloop, zijn röntgenfoto’s van de borstkas noodzakelijk.

Als de diagnose HCM is gesteld, is het belangrijk om vast te stellen of er geen andere ziekte verantwoordelijk is voor HCM. Zoals: een te snel werkende schildklier (bloedonderzoek T4) of een te hoge bloeddruk (bloeddrukmeting).